Dlaczego kobiety usuwują implanty piersi?

Dlaczego kobiety usuwują implanty piersi?

Raport: z czego wynika coraz większa chęć kobiet na usuwanie implantów piersi? Jakie są możliwe powikłania, czy można karmić piersią z implantami?

Historia implantów silikonowych rozpoczęła się w 1980 roku, jednak dopiero lata 90 – te XX wieku to lawinowy wzrost ich popularności. Z roku na rok przybywało kobiet, które zdecydowały się na powiększenie piersi na drodze wszczepienia implantów. I tak jest do dziś. Jednak po drodze pojawiały się liczne sygnały wzbudzające niepokój – znane gwiazdy zaczęły usuwać implanty piersi, media straszyły historiami o implantach pękających podczas lotu samolotem. W 2011 roku świat zelektryzowała wiadomość o potencjalnej szkodliwości implantów nieistniejącego już producenta PIP, które miały pękać, z silikon miał być ponoć rakotwórczy. Kilka miesięcy później zaprzeczono rakotwórczości silikonu, co nie zmienia faktu, iż 500 tysiącom kobiet na całym świecie wszczepiono pękające implanty wypełnione silikonem nie przeznaczonym do tego celu. W wielu krajach zalecano profilaktyczne usuwanie tych implantów, w Polsce zaś problem dotyczył około 300 kobiet, którym zalecono jedynie częstsze badania kontrolne.

Ostatnie lata to nie słabnąca popularność zabiegu augumentacji piersi – nadal jest to jedna z najczęściej wykonywanych operacji plastycznych. Jednak wzrasta też liczba kobiet, które decydują się na usunięcie implantów. Dlaczego? Czy decydują o tym względy zdrowotne czy estetyczne?

Odpowiedzmy sobie szczerze, ile kobiet myśli o swoim zdrowiu, kiedy planuje powiększanie piersi?

Wg danych American Society of Plastic Surgeons, w samych tylko Stanach Zjednoczonych w 2016 roku dokonano 300 tysięcy zabiegów powiększenia piersi implantami, a jednocześnie – 38 tysięcy zabiegów usunięcia implantów. American Food and Drug Administration (FDA) donosi, że co piąta kobieta, która zdecydowała się na implanty piersi, będzie musiała je usunąć w ciągu 8 – 10 lat. Wynika to z ograniczonej trwałości implantów, manifestującej się ich pękaniem czy deformacjom. Ciekawe, czy każda pacjentka powiększająca piersi jest dokładnie informowana o konieczności rychłej reoperacji? Trudno to jednoznacznie zweryfikować.

W samych tylko Stanach Zjednoczonych w 2016 roku dokonano 300 tysięcy zabiegów powiększenia piersi implantami, a jednocześnie – 38 tysięcy zabiegów usunięcia implantów.

Najczęstsze przyczyny usuwania implantów piersi.

Niemal 75% przypadków usuwania implantów wynika ze zmiany kształtu piersi, ich pęknięcia oraz deformacji. Implanty podlegają działaniu grawitacji podobnie jak naturalne piersi, zatem ich kształt będzie zmieniał się w upływem lat. Skóra nad implantem tarci elastyczność i rozciąga się, ponadto możliwe jest pojawienie się asymetrii piersi czy bliznowacenia. Pierś może ulec nieestetycznemu marszczeniu czy przykurczowi.

Kontraktura kapsułowa, czyli capsulectoma to przykurcz torebki łącznotkankowej, powstałej wokół wszczepionego implantu. Silikonowa wkładka traktowana jest przez organizm jako ciało obce, które należy odizolować od otaczających tkanek, co powoduje wytworzenie otoczki z tkanki łącznej. Warto zaznaczyć, że nie jest to kwestia błędu lekarskiego, a jedynie osobniczej reakcji ciała pacjentki.

Przykurcz torebkowy jest klasyfikowany według skali Bakera:
I stopień – pierś miękka, zachowuje naturalny wygląd
II stopień – pierś delikatnie stwardniała, zachowuje naturalny wygląd
III stopień – pierś jest twarda, kształt piersi nienaturalny
IV stopień – pierś jest twarda, pojawia się bolesność, a kształt piersi jest nienaturalny

W celu zapobiegania temu powikłaniu rekomenduje się wybrać implant o szorstkiej fakturze, a nie gładki oraz stosować profilaktykę przeciwzapalną. Jednak to nie rozwiązuje problemu – Allergan i Mentor, wiodący producenci implantów, szacują ryzyko rozwoju capsulectomy na 7% przy pierwszym zabiegu oraz aż 14% przy reoperacji. Co wtedy zrobić? Gdy dojdzie do ściśnięcia i deformacji implantu na drodze capsulectomy, należy dokonać zabiegu usunięcia implantu wraz z otaczającą go torebką łącznotkankową:

  • całkowita kapsulektomia zakłada usunięcie całej torebki
  • częściowa kapsulektomia polega na usunięciu tej części torebki łącznotkankowej, która sprzyja deformacji kształtu implantu

Co ważne – usunięcie torebki łącznotkankowej nie chroni przed jej ponownym pojawieniem się, a zwiększa ryzyko jej ponownego powstania.

Wady związane z samym implantem.

Większość dostępnych na rynku implantów posiada dożywotnią gwarancję, nie oznacza ona jednak braku możliwości wystąpienia wad implantu, a jedynie możliwość jego wymiany na nowy, dostarczony bezpłatnie przez producenta. Taką gwarancję oferują m. in. amerykańskie Mentor i Allergan oraz brazylijski Silimed. Posiadają certyfikat FDA, co potwierdza spełnianie najwyższych norm jakości protez.
Co zatem może zdarzyć się z implantem? Wg danych udostępnionych przez producenta implantów Allergan, implanty wypełnione solą fizjologiczną są podatne na wystąpienie  nieprawidłowości podobnie jak implanty żelowe. W badaniach długofalowych po wprowadzeniu implantów na rynek zjawisko zwiotczenia dotyczyło 0,19-2,89% implantów z solą, zaś pęknięcia – 0,17-0,35% dla implantów silikonowych.
Współczesne implanty silikonowe mają wypełnienie żelowe, brak zatem powikłań związanych z rozlaniem się wypełnienia do otaczających tkanek.Pęknięcie implantu najczęściej jest konsekwencją jakiegoś urazu lub obkurczenia torebki włóknistej wokół implantu; spontaniczne pęknięcia z racji zbyt silnego ucisku podczas mammografii czy wady fabryczne zdarzają się bardzo rzadko. Pacjentka powinna regularnie oglądać piersi w lustrze oraz wykonywać badanie palpacyjne w celu jak najszybszego zauważenia pęknięcia implantu.

Usuwanie implantów w trosce o komfort pacjentki.

Implanty mogą okazać się z czasem krępującym balastem, co odczuć mogą zwłaszcza panie uprawiające sport, np. bieganie. Ponadto implanty stanowią znaczną przeszkodę w wykonaniu samobadania palpacyjnego piersi, mammografii czy biopsji gruczołu sutkowego. Dyskusyjny jest także wpływ implantów na karmienie piersią, a ściślej produkcję matczynego pokarmu oraz jego jakość (ewentualną toksyczność). Ponadto implanty znacznych rozmiarów mogą nadmierne przeciążać kręgosłup. Oprócz tego implanty mogą przyczyniać się do rozwoju chorób autoimmunologicznych, manifestujących się chociażby przewlekłymi bólami stawów.

Implanty piersi a rak – najnowsze doniesienia.

Do niedawna naukowcy zapewniali, iż brak jest związku między implantami piersi a rosnącą stale zachorowalnością na raka sutka. Niektórzy przedstawiali nawet teorie o zmniejszonym ryzyku raka u kobiet z implantami, co miało być podyktowane aktywacją układu immunologicznego w obecności implantu i skuteczniejszym zwalczaniem komórek nowotworowych. Jednak wiedza medyczna zmienia się z dnia na dzień.
Najnowsze doniesienia z początku 2017 roku, dotyczące potencjalnej rakotwórczości implantów piersi z pewnością spędzą sen z powiek niejednej kobiecie. FDA przedstawiła zatrważające dane – implanty piersi mogą być bezpośrednio powiązane w rzadkim rodzajem raka piersi – ALCL, który zdiagnozowano od 1 stycznia 2017 roku już ponad 350 przypadków, z czego do połowy marca 9 przypadków zakończyło się zgonem. Rozwój nowotworu najpewniej związany jest ze współistniejącą infekcją bakteryjną i dotyczy implantów teksturowanych, w przypadku których trudniej jest zachować sterylność powierzchni. To szokujące odkrycie może przyczynić się do jeszcze częstszych zabiegów usuwania implantów piersi, które już wykazują tendencję wzrostową z roku na rok.

 

Opracowała: mgr analityki medycznej Justyna Mazur. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego

Źródła: http://www.natrelle.pl/breast-enhancement/pages/safety.aspx

http://center4research.org/medical-care-for-adults/breast-implants-and-other-cosmetic-procedures/what-you-need-to-know-about-breast-implants/

http://zdrowie.gazeta.pl/Zdrowie/1,105912,10867383,Francuzki_masowo_beda_usuwac_implanty_piersi__Co_z.html

http://www.today.com/video/fda-says-breast-implants-have-possible-link-to-rare-form-of-cancer-903670851537

Eksplantacja implantów piersi (usunięcie implantów)

Eksplantacja implantów piersi to zaawansowana procedura chirurgiczna polegająca na usunięciu implantów. Zabieg ten, często łączony z usunięciem otaczającej je torebki włóknistej (kapsulektomią), jest wykonywany ze wskazań medycznych, takich jak powikłania, lub na życzenie pacjentki, która pragnie powrotu do naturalnego wyglądu piersi.

Organizm wokół każdego ciała obcego, w tym implantu piersi, tworzy barierę biologiczną w postaci torebki włóknistej. Jest to fizjologiczna odpowiedź tkankowa. Kluczowym elementem nowoczesnej eksplantacji jest decyzja dotycząca tej torebki. Sama eksplantacja bez usunięcia torebki jest procedurą rzadziej stosowaną. Pełne postępowanie medyczne obejmuje kapsulektomię, czyli chirurgiczne usunięcie torebki. Wykonuje się ją jako kapsulektomię całkowitą, usuwając całą torebkę po wyjęciu implantu, lub jako kapsulektomię en bloc – technikę polegającą na usunięciu implantu razem z nienaruszoną torebką w jednym bloku tkankowym. Ta druga metoda jest standardem w przypadku podejrzenia BIA-ALCL oraz pęknięcia implantu silikonowego, minimalizując kontakt silikonu z tkankami pacjentki.

Wskazania do przeprowadzenia eksplantacji są precyzyjnie zdefiniowane i obejmują zarówno czynniki medyczne, jak i osobiste preferencje pacjentki. Do najczęstszych należą:

  • Przykurcz torebki włóknistej (capsular contracture): Stan patologiczny, w którym torebka staje się twarda, zdeformowana i bolesna. W skali Bakera stopień III i IV stanowi bezwzględne wskazanie do interwencji chirurgicznej.
  • Pęknięcie implantu: Zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrztorebkowe uszkodzenie powłoki implantu. Diagnostyka opiera się na rezonansie magnetycznym (MRI) lub ultrasonografii wysokiej rozdzielczości. Pęknięcie implantu z wypełnieniem silikonowym wymaga usunięcia metodą en bloc.
  • BIA-ALCL (Breast Implant-Associated Anaplastic Large Cell Lymphoma): Chłoniak anaplastyczny wielkokomórkowy związany z implantami piersi. Jest to rzadki typ chłoniaka T-komórkowego, którego podstawową metodą leczenia w stadiach zlokalizowanych jest kompletna eksplantacja z kapsulektomią en bloc.
  • Breast Implant Illness (BII): Zespół objawów ogólnoustrojowych (chroniczne zmęczenie, bóle stawów, "mgła mózgowa", zaburzenia autoimmunologiczne) zgłaszanych przez pacjentki z implantami. Eksplantacja z całkowitą kapsulektomią jest jedyną skuteczną metodą leczenia prowadzącą do remisji objawów.
  • Względy estetyczne i osobiste: Zmiana preferencji estetycznych, chęć powrotu do naturalnego rozmiaru, zmiany w ciele związane z wiekiem lub wahaniami wagi, które wpływają na wygląd piersi z implantami.

Sama procedura eksplantacji, wykonana w znieczuleniu ogólnym, jest technicznie wymagająca. Cięcie chirurgiczne prowadzone jest najczęściej w bliźnie po pierwotnej operacji, czyli w fałdzie podpiersiowym lub wokół otoczki brodawki. Po precyzyjnym oddzieleniu tkanek i usunięciu implantu wraz z torebką, chirurg kontroluje hemostazę i w większości przypadków zakłada dreny w celu ewakuacji płynów pooperacyjnych. Rana jest zamykana warstwowo przy użyciu szwów wchłanialnych.

Kluczowym aspektem dla pacjentki jest zrozumienie zmian estetycznych po usunięciu implantów. Piersi tracą objętość, a skóra, która przez lata była rozciągnięta, traci elastyczność. Powoduje to efekt "pustej piersi" i ptozę (opadanie). W medycynie estetycznej roku 2026 dysponujemy zaawansowanymi procedurami wtórnymi, które wykonuje się jednoczasowo z eksplantacją lub w drugim etapie:

  • Mastopeksja (lifting piersi): Zabieg polegający na usunięciu nadmiaru skóry, wymodelowaniu gruczołu i przemieszczeniu kompleksu brodawka-otoczka w wyższą, bardziej estetyczną pozycję. Jest to najczęstsza procedura towarzysząca eksplantacji.
  • Lipofilling (autologiczny przeszczep tkanki tłuszczowej): Technika pozwalająca na częściowe odtworzenie utraconej objętości piersi. Tkanka tłuszczowa, pobrana metodą liposukcji z innych partii ciała, jest preparowana w systemach zamkniętych (np. Puregraft) i precyzyjnie podawana w tkanki piersi, dając naturalny i trwały efekt.

Podsumowując, ekplantacja implantów piersi to zaawansowana procedura rekonstrukcyjna, a nie dekonstrukcyjna. Jej celem jest rozwiązanie problemów medycznych oraz osiągnięcie nowego, satysfakcjonującego celu estetycznego, zgodnego z aktualnymi potrzebami i zdrowiem pacjentki. Decyzja o zabiegu jest wynikiem głębokiej analizy medycznej i świadomego wyboru.

Porównanie metod: Eksplantacja implantów piersi

Parametr Eksplantacja z całkowitą kapsulektomią (metoda en bloc) Eksplantacja bez kapsulektomii Brak działania (pozostawienie implantów mimo wskazań)
Cel główny Usunięcie implantu wraz z całą otaczającą go torebką łącznotkankową w jednym bloku. Rozwiązanie problemów zdrowotnych (np. BII, ALCL). Usunięcie samego implantu, pozostawienie torebki łącznotkankowej w ciele. Uniknięcie operacji, kosztów i rekonwalescencji w krótkim terminie.
Wskazania Podejrzenie BII (Breast Implant Illness), pęknięcie implantu, przykurcz torebki (III/IV stopień Bakera), podejrzenie ALCL. Brak powikłań, cienka, nieproblematyczna torebka, względy czysto estetyczne (zmiana rozmiaru/rezygnacja z implantów). Brak. Metoda odradzana w przypadku występowania jakichkolwiek wskazań medycznych lub objawów.
Całkowite usunięcie torebki Tak Nie (lub częściowe) Nie dotyczy
Ryzyko pozostawienia silikonu Minimalne Wysokie (w przypadku pękniętego implantu lub "pocenia się" implantu) Wysokie (ryzyko cichego pęknięcia implantu rośnie z wiekiem protezy)
Potencjalne rozwiązanie problemu BII Wysokie (usunięcie źródła stanu zapalnego) Niskie (pozostawiona torebka może nadal stymulować układ odpornościowy) Brak (objawy mogą się nasilać)
Szacowany czas zabiegu 2 - 4 godziny 1 - 2 godziny 0 godzin
Poziom bólu pooperacyjnego Średni Niski do średniego Przewlekły ból/dyskomfort związany z istniejącym problemem.
Czas rekonwalescencji 4 - 6 tygodni 2 - 4 tygodnie 0 dni (ale brak poprawy stanu zdrowia)
Szacowana cena (PLN) 20 000 - 35 000 zł (często połączona z liftingiem piersi) 15 000 - 25 000 zł 0 zł (ryzyko wysokich kosztów leczenia powikłań w przyszłości)
Efekt estetyczny/zdrowotny Najlepszy możliwy efekt zdrowotny. Kształt piersi naturalny, ale często wymagający plastyki (liftingu) w celu poprawy estetyki. Ryzyko utrzymywania się objawów. Pozostawiona torebka może powodować nieregularności i zniekształcenia piersi. Progresja choroby (BII), pogłębianie się deformacji (przykurcz torebki), ryzyko pęknięcia implantu i powikłań.

Pacjent: Pacjentka 1: Kobieta, 38 lat, 10 lat po augmentacji. Cierpi z powodu stwardnienia, deformacji i bólu jednej piersi, co zdiagnozowano jako przykurcz torebki łącznotkankowej (kontraktura kapsułowa) w IV stopniu skali Bakera.

  • Wyzwanie (Anamneza): Pacjentka zgłosiła się z powodu postępującej od kilku miesięcy deformacji i dolegliwości bólowych prawej piersi. W badaniu fizykalnym stwierdzono znaczną twardość piersi, jej uniesienie i zniekształcenie konturu. Implant był twardy, niemal nieruchomy, a pierś bolesna przy palpacji. Obraz kliniczny odpowiadał przykurczowi torebki łącznotkankowej w IV, najwyższym stopniu w skali Bakera, co stanowiło zarówno problem estetyczny, jak i medyczny.
  • Zastosowane rozwiązanie: Przeprowadzono zabieg eksplantacji, czyli usunięcia obu implantów piersiowych. Ze względu na zaawansowany stopień zwłóknienia, procedurę połączono z kapsulektomią całkowitą, polegającą na precyzyjnym, chirurgicznym usunięciu całej patologicznie zmienionej torebki łącznotkankowej otaczającej implant. Zabieg wykonano w znieczuleniu ogólnym.
  • Efekt (Wynik): Po zabiegu uzyskano natychmiastowe ustąpienie dolegliwości bólowych. Redukcja nienaturalnego napięcia tkanek pozwoliła na powrót piersi do anatomicznej pozycji, co przywróciło symetrię klatki piersiowej. Piersi odzyskały naturalną miękkość i kształt, adekwatny do wolumetrii własnego gruczołu pacjentki. Zlikwidowano deformację i poprawiono ogólny kontur biustu.

Komentarz lekarza: W przypadku zaawansowanego przykurczu torebki, eksplantacja implantów wraz z całkowitą kapsulektomią jest postępowaniem z wyboru. Terapia ta okazała się w pełni skuteczna, eliminując przyczynę bólu i deformacji. Pozwoliło to na osiągnięcie zadowalającego i, co najważniejsze, naturalnego efektu estetycznego oraz znaczącą poprawę komfortu życia pacjentki.

Bibliografia i Standardy Bezpieczeństwa

  • Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA): Regularnie publikuje komunikaty bezpieczeństwa dotyczące implantów i uznaje eksplantację za standardową, uzasadnioną medycznie procedurę w odpowiedzi na powikłania, zdiagnozowane schorzenia (np. BIA-ALCL) lub świadomą decyzję pacjentki.
  • Polskie Towarzystwo Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej: Wiodąca polska organizacja zrzeszająca specjalistów, która w swoich wytycznych i standardach postępowania traktuje eksplantację jako uznaną i fundamentalną procedurę w chirurgii piersi, wykonywaną zgodnie z najwyższą sztuką lekarską.
  • Recenzowane badania kliniczne i przeglądy systematyczne: Liczne publikacje w międzynarodowych czasopismach medycznych (np. "Plastic and Reconstructive Surgery", "Aesthetic Surgery Journal") dokumentują znaczącą poprawę lub całkowite ustąpienie objawów systemowych (tzw. Breast Implant Illness) u większości pacjentek po usunięciu implantów.
  • Światowa Organizacja Zdrowia (WHO): Oficjalne sklasyfikowanie przez WHO chłoniaka anaplastycznego wielkokomórkowego (BIA-ALCL) jako nowotworu związanego z implantami piersi stanowi ostateczne potwierdzenie istnienia ścisłych wskazań medycznych do ich usunięcia w uzasadnionych klinicznie przypadkach.